\u00b0 1982, Ankara\/Turkije, leeft en werkt in Brussel en Berlijn.<\/p>\n
Tijdens haar studies moleculaire biologie en genetica in Ankara werkt Beg\u00fcm Erciyas mee aan verschillende dansprojecten in Turkije en wordt ze uiteindelijk lid van [laboratuar], een research- en projectgroep rond podiumkunsten. Vervolgens volgt ze een opleiding aan de Salzburg Experimental Academy of Dance in Oostenrijk. Beg\u00fcm Erciyas was artist-in-residence aan de Akademie Schloss Solitude in 2007-2008, bij het K3 \u2013 Zentrum f\u00fcr Choreographie in Hamburg in 2009, en in de Villa Kamogawa \/ het Goethe-Institut in Kyoto in 2014.<\/p>\n
Van 2014 tot 2016 waagt Beg\u00fcm zich aan een diepgaand onderzoek van de stem. Ze wilde een performance maken die werd ervaren als een intieme beleving met als enige performers de toeschouwer en zijn eigen stem. Dit onderzoek heeft zich vertaald in Voicing Pieces<\/i> (2016), een performance waar ze tot op vandaag mee bezig is.<\/p>\n
Van 2018 tot 2020 wijdt Beg\u00fcm Erciyas zich aan het bestuderen van de artifici\u00eble intimiteit, maar werkt ook verder aan haar onderzoek naar nieuwe theaterformats die het publiek moeten toelaten om een solitaire beleving te hebben. In Pillow Talk <\/i>(2019) wordt het publiek uitgenodigd om in dialoog te gaan met een artifici\u00eble stem die uit een hoofdkussen komt, terwijl het wordt ondergedompeld in een grootschalige collectieve scenografie.<\/p>\n
In 2020, tijdens de lockdown, heeft de kunstenares zich verdiept in de spanning tussen het isolement en de politieke gemeenschap die uitdrukking kreeg in de brieven die Sam Melville schreef in de gevangenis. In Letters from Attica <\/i>gaan de gefragmenteerde teksten over van mond tot mond, van toeschouwer tot toeschouwer, in de openbare ruimte.<\/p>\n